در رزمایش میدان هنر با حضوری وحدت آفرین؛ با الهام از سنت چهارپایه خوانی/ هنرمندان نمایش برای ایران میدان داری کردند
پارتیا خبر:سنت چهارپایهخوانی اینبار در قالبی حماسی و میدانی، صحنهای برای همصدایی هنرمندان هنرهای نمایشی گلستانی در «رزمایش میدان هنر» و روایت فرهنگ و هویت ایرانی شد.

زهرا جلالی خبرنگار پارتیا خبر
به گزارش پایگاه خبری پارتیا خبر از گلستان؛ چهارپایهخوانی یکی از سادهترین و اصیلترین شیوههای آیینی در فرهنگ عزاداری و روایتگری مردمی ایران است؛ شیوهای که در آن، هنرمند بدون تکیه بر تجهیزات صوتی و صحنهآراییهای پیچیده، بر جایگاهی ساده (معمولاً یک چهارپایه) میایستد و با صدایی رسا و بیواسطه، مخاطب را در فضای روایت، حماسه یا مرثیه شریک میکند. این قالب اجرایی که ریشه در سنتهای بازار، هیئتهای قدیمی و مجالس مردمی دارد، به دلیل صمیمیت، سادگی و قدرت ارتباط مستقیم با مخاطب، همچنان در برخی نقاط کشور از جمله بازار تهران و دیگر فضاهای عمومی زنده و جاری است.
با الهام از این آیین کهن و مردمی، بخشی از برنامه فرهنگی–هنری «رزمایش میدان هنر» که شامگاه پنجشنبه ۲۱ خردادماه در شهر گرگان که به مناسبت صدمین روز از حضور و همراهی مردمی در عرصههای اجتماعی به اجرای چهارپایه خوانی برای ایران اختصاص یافت.
این برنامه با حضور جمعی از هنرمندان هنرهای نمایشی استان گلستان شامل نقالی، تعزیه، آیین های فولکور و… و همراهی گروههایی از سایر رشتههای هنری از جمله سرود اجرا شد. نکته قابل توجه در این اجرا، حضور هنرمندان شیعه و سنی در کنار یکدیگر و تأکید بر مفاهیم وحدت، همدلی و هویت مشترک فرهنگی بود.
مسیر اجرای برنامه از پارک شهر گرگان آغاز شد و تا میدان شهرداری ادامه یافت. در طول مسیر، گروههای هنری در ایستگاههای مختلف به اجرای بخشهایی از برنامه پرداختند؛ از به نمایش گذاشتن گوشه ای از آیینهایی همچون ذکر خنجر، نقل از شاهنامه با محوریت میهن تا اجرای گوشههایی از مجالس تعزیه اشاره کرد.
یکی از بخشهای شاخص این رویداد، اجرای چهارپایهخوانی با محوریت اشعار حماسی و میهنی بود که با استقبال مردم همراه شد. در این بخش، هنرمندان اشعاری را بهصورت همخوانی اجرا کردند که از جمله آنها میتوان به ابیات زیر اشاره کرد:
با تکیه بر فرهنگ و هنر، پای کار وطنیم
با سرانگشت قلم، رستم تهمتنیم
قصه نقل ما کنون، مدح خاک وطن است
سر تیتر هر خبر، پرچم میراث من است
چون خروش امواج در میان میدان
یکصدا فریادیم: زنده بادا ایران
این اجرا که با همان شیوه ساده و بیتکلف چهارپایهخوانی انجام شد، تلاش داشت پیوندی میان سنتهای کهن آیینی و مفاهیم معاصر هویت ملی برقرار کند.




